TAE oznacza stopę lub uderzenie stopą,
KWON oznacza pięść lub uderzenie pięścią,
DO oznacza sztukę walki, drogę życia, filozofię postępowania.
Taekwon-do to koreańska sztuka walki i samoobrony. Jest to styl bogaty technicznie. Obrona i atak mogą być swobodnie prowadzone z ziemi i z powietrza, z każdego kierunku - przy użyciu dłoni, pięści, łokci, kolan i stóp. Przeważają techniki nożne, których ilość i różnorodność nie ma odpowiedników w żadnym innym stylu czy sporcie walki.
Formy-układy, czyli tul, są kompozycjami technik obrony i ataku z wyimaginowanymi i potencjalnymi przeciwnikami. Formy są nierozerwalnie związane z Taekwon-do - wskazują specyficzny styl poruszania się. Walka, czyli matsogi, ma dwa oblicza - realne i sportowe. Walka jest fizycznym zastosowaniem technik obrony i ataku. Poprzez walkę ćwiczący uczy się odczytywania intencji przeciwnika - bądź tego realnego (np. na ulicy), bądź na sportowej macie.
Taekwon-do to również techniki specjalne - charakterystyczne wyłącznie dla tego stylu - oraz techniki siły (rozbijanie twardych przedmiotów).
Historia
Taekwon-do w pewnym sensie jest tak stare jak Korea. Oczywiście 2000 lat p.n.e. nie korzystano z nazwy oraz technik nauczanych obecnie. Na Półwyspie Koreańskim były znane sztuki walki takie jak taek-kyon i soo bak-gi. Najbardziej rozpowszechniane były przez młodych 16 letnich arystokratów, którzy dzięki ciężkim i wytrwałym treningom stali się wyspecjalizowanymi wojownikami. Oni nadali nowe oblicze tym technikom. Nazywano ich Hwa-rang co oznacza Kwiat młodości. To ci młodzi wojownicy najbardziej przyczynili się do zjednoczenia Półwyspu Koreańskiego.
W czasach okupacji Japońskiej wszelkie narodowe sztuki walki zostały zabronione, aż do wyzwolenia Korei w 1945r. Dnia 11 kwietnia 1955r. rada złożona z instruktorów, historyków i innych wybitności przyjęła nazwę Taekwon-do, zaproponowaną przez gen. Choi Hong Hi, jako nowe określenie narodowej koreańskiej sztuki walki. W 1966 roku, z powodu wielkiego zainteresowanie nową sztuką walki powstaje Międzynarodowa Federacja Taekwon-do - International Taekwon-do Fedration (ITF). Stworzenie ITF nie oznaczało jednak pełnej jedności w Taekwon-do pod względem technicznym. Wśród koreańskich mistrzów narastały spory co do układów formalnych.
Dużym problemem była ożywiona działalność polityczna Generała Choia. Na skutek konfliktu z rządem koreańskim Choi Hong Hi opuścił Koreę i wyemigrował do Kanady. W 1972 roku ITF zostaje przeniesiony z Seulu do Toronto. Natomiast w Korei z inicjatywy dr Un Yong Kima prezydenta Koreańskiego Związku Taekwondo powstaje KUKKIWON Światowe Centrum Taekwondo. Rok później 28 maja 1973 roku oficjalnie powstaje Światowa Federacja Taekwondo - World Taekwondo Federation (WTF).
Taekwondo WTF, zawitało na olimpiadzie w Seulu (1988) jako dyscyplina pokazowa, a od igrzysk olimpijskich w Sydney (2000) jest pełnoprawnym sportem olimpijskim. W 1990 roku, z ITF odchodzi "prawa ręka" gen. Choi Hong Hi, wielki mistrz Park Jung Tae. Razem z kilkoma innymi mistrzami zakłada trzecią federację o nazwie Globalna Federacja Taekwon-do - Global Taekwon-do Federation (GTF). Siedzibą GTF do dnia dzisiejszego jest również Kanada.
Najważniejsze daty
11 kwietnia 1955 roku - narodziny Taekwon-do.
1966 rok - powstaje International Taekwon-do Federation - ITF.
1972 rok - ITF zostaje przeniesiony z Seulu do Toronto.
28 maja 1973 roku - powstaje World Taekwon-do Federation - WTF.
1990 rok - powstaje Global Taekwon-do Federation - GTF.
1991 rok - powstaje Taekwon-do International TI.
1993 rok - powstaje Polska Unia Taekwon-do - PUT.
11 kwietnia 2002 roku - umiera Park Jung Tae założyciel GTF.
15 czerwca 2002 roku - umiera gen. Choi Hong Hi - "ojciec" Taekwon-do.
7 grudzień 2006 roku - PUT zmienia nazwę na Polska Federacja Taekwon-do.
Rota przysięgi adepta Taekwon-do
1. Będę bezwzględnie przestrzegał zasad Taekwon-do.
2. Będę miał szacunek dla instruktora i osób starszych stopniem.
3. Nigdy nie będę nadużywał własnych umiejętności.
4. Powinienem być obrońcą wolności i sprawiedliwości.
5. Celem mojego działania będzie budowa pokoju na świecie.
Zasady Taekwon-do
1. Uprzejmość
2. Uczciwość
3. Wytrzymałość
4. Samokontrola
5. Nieposkromiony duch
Stopnie uczniowskie i mistrzowskie
10 cup - Biały pas. Symbolizuje ucznia który dopiero zaczyna poznawać tajniki Taekwon-do.
9 cup - Biały pas z żółtą belką.
8 cup - Żółty pas. Stopień ten oznacza ziemię z której mała roślinka dopiero zaczyna wypuszczać pędy.
7 cup - Żółty pas z zieloną belką.
6 cup - Zielony pas. Stopień ten jest symbolem ciągłego rozwoju roślinki - młodego adepta Taekwon-do.
5 cup - Zielony pas z niebieską belką.
4 cup - Niebieski pas. Symbol nieba do którego dąży roślinka.
3 cup - Niebieski pas z czerwoną belką.
2 cup - Czerwony pas. Stopień i kolor pasa symbolizuje niebezpieczeństwo. Wskazuje wysokie umiejętności ucznia.
1 cup - Czerwony pas z czarną belką.
1.dan - 9.dan - Czarny pas. Stopień mistrzowski oznacza dojrzałość i biegłość w Taekwon-do. W Taekwon-do jest 9 stopni mistrzowskich.
Osoby prowadzące trening
1.dan - 3.dan Boosabum - asystent instruktora,
4.dan - 6.dan Sabum - instruktor,
7.dan - 8.dan Sahym - mistrz,
9.dan Saseng - wielki mistrz.
Dobok
Dobok - strój treningowy do Taekwon-do
Sang-i (bluza),
Ha-i (spodnie),
Ti (pas).
Grubość pasa 5 mm.
Szerokość pasa 5 cm.
Szerokość belki 5 mm.
Odległość belki od końca pasa 5 cm.
Szerokość belki 5 mm.
Liczebniki koreańskie
1 - Hana (czyt. hana),
2 - Dul (czyt. tul),
3 - Set (czyt. set),
4 - Net (czyt. net),
5 - Dasot (czyt. tasot),
6 - Yasot (czyt. jasot),
7 - Ilgop (czyt. ilgop),
8 - Yodul (czyt. jodol),
9 - Ahop (czyt. ahop),
10 - Yol (czyt. jol).
Strefy ataku i obrony
Nopunde - strefa wysoka, od szyi w górę.
Kaunde - strefa środkowa, od szyi do pasa.
Najunde (czyt. nadżude) - strefa niska, od pasa w dół.
Układy formalne uczniowskie Tul
Saju-Jirugi (czyt. sadżo-czyrugi) i Saju-Makgi (czyt. sadżo-maki) nie są układami, a jedynie wprowadzeniem do układów.
Chon-Ji (czyt. czon-dzin) - układ zawiera 19 elementów. Nazwa oznacza Niebo-ziemia.
Dan-Gun (czyt. tan-gun) - układ składa się z 21 ruchów. Dan-Gun to legendarny założyciel Korei w 2333r. p.n.e.
Do-San (czyt. do-san) - układ zwiera 24 elementy. Nazwa jest pseudonimem koreańskiego patrioty.
Won-Hyo (czyt. ło-nio) - układ zawiera 28 ruchów. Won-Hyo byt legendarnym mnichem, który wprowadził buddyzm do Korei około 686r. n.e.
Yul-Gok (czyt. jul-gok) - układ posiada 38 elementów. Yul-Gok to pseudonim wielkiego koreańskiego filozofa i uczonego.
Joong-Gun (czyt. czun-gun) - układ składa się z 32 elementów. Nazwa pochodzi od nazwiska koreańskiego patrioty Ahn Joong-Gun, korty zabił pierwszego Japońskiego gubernatora Korei.
Toi-Gye (czyt. te-gie) - układ zawiera 37 ruchów. Toi-Gye to pseudonim stawnego koreańskiego uczonego Vi Hwang.
Hwa-Rang (czyt. hła-rang) - układ składa się z 29 ruchów. Nazwa oznacza kwiat młodości. Były to oddziały chłopców (15-16 lat) dzięki, którym zjednoczono półwysep koreański po raz pierwszy.
Choong-Moo (czyt. czung-mu) - układ zawiera 30 elementów. Choong-Moo to imię nadane admirałowi Vi Sun Sin.